Tre karar som er klar for kamp.

Ein togtur på 4-5 timar frakta oss frå Alicante til Barcelona. Ikkje lenge etter innsjekking på hotellet gjekk turen vidare til Camp Nou. Barcelona si heimebane er Europas største og har ein kapasitet på 98.000 tilskodarar. Difor gjekk det eit lite gisp gjennom elevflokken i det vi kom inn på stadion då vi såg ut over det gigantiske anlegget. Då det etter kvart fylte seg opp med tilskodarar og kampen kom igang var det berre å la seg bli underholdt. Barcelona vann forøvrig ganske greit 4-0.

Supporterutstyr må ein ha.

Dag to i Barcelona gjekk med til å bruke undergrunnsbana til å sjå nærmare på byen. Vi starta med ein tur opp igjen til Camp Nou, denne gongen for å ha omvisning på stadion. Der fekk vi komme inn i garderobane, ned på grasmatta, opp i kommentatorboksane og innom musèet. Etter denne omvisninga gjekk vi eit steinkast til ein anna stadion. Der såg vi Barcelona spele basketkamp mot Valladolid. Også i basket er Barcelona rekna som Europas beste og vann kampen sjølv om det ein periode var jamt.

Etter dette gjekk turen vidare for å sjå katedralen La Sagrada Familia. Ein katedral dei byrja å bygge i 1883 og som fortsatt ikkje er ferdig. Antoni Gaudi er arkitekten bak katedralen og samme mann er arkitekt bak det neste bygget som fekk besøk av oss. Vi tok undergrunnsbana opp til eit bygg som blir kalla Casa Battlò. Antoni Gaudi har utan tvil satt sitt preg på Barcelona med sin særeigne arkitekt. Etter dette gjekk turen vidare til gågata Las Rambla. Ei gate med mange boder, marked og rare personar i diverse utkledningar. Etter dette trengte vi ein liten pause før vi tok turen opp til sommar OL anlegget frå 1992. Her blei det tatt bilete av ulik karakter og poseringa var til tider imponerande.

Siste dag i Barcelona fekk elevane tilbringe slik dei ville. Dette gjekk for enkelte hardt ut over lommeboka, men alt tyder på at det har vore ein bra tur.

Alle bilete er tatt av Maria Roaldsnes.

Takk for turen:)

Spelartunnelen på Camp Nou.

Her har nok Arne Scheie sete og kommentert kamp.

Basketkamp

 

La Sagrada Familia

Innsida av La Sagrada Familia

Utsikt frå kunstmusèet og utover byen.

OL anlegget frå 1992. Sindre og Martin peikar på OL fakkelen.

Emil og Martin i for dei heilt naturlige stillingar.

Fyrste del av turen er lagt opp som ein treningsleir. Det betyr at det er to treningar per dag med litt sosiale aktivitetar på kvelden. Etter ei lang reise frå Førde og ei natt i Spania var det klart for fyrste trening. Nokre litt trøytte etter reisa, men dei våkna raskt då treningsbana dukka opp. Eit kunstverk av ei grasbane møtte oss og for fotballglade elevar var dette perfekt.

Onsdag var det kamp mot det spanske juniorlaget Alfa del Pi. Eit godt lag, men Sunnfjord gjorde ein kjempekamp. Samtlige sprang, duellerte og overbeviste med godt spel. Dette førte til ein 3-0 siger etter eitt mål av Martin Birkeland som vakkert chippa ballen over keeper etter eit gjennomspel. 2-0 var sjølvmål etter at Sunnfjord pressa spanjolane til å gjere feil. Spikaren i kista satte Martin Ystebø i andre omgang med ein liten lekkerbisken av eit langskot.

Fredags morgon gjekk vi til trening på morgonen som vi pleier, berre litt meir stiv og støl etter kamp dagen før. Plutselig opna slusene og eit regnvèr på nivå med Niagarafossen ausa ned over oss. Då vi kom til treningsbana var det overflatevatn og banemannen fortalte at her kunne vi ikkje trene. Då var det berre å gå tilbake til hotellet og hoppe i innandørsbassenget. Der blei det utført diverse svømmekonkurranser, holde pustenkonkurranser, blanda med litt behandling av stive musklar i boblebadet.

Lørdag tar vi tog til Barcelona. I neste blogg får du lese meir om kva som skjer der.

Litt bilder frå turen så langt.

Ein felles spasertur i Albir fyrste kveld for å bli litt kjent.

På ein sånn spasertur er det fort gjort at det blir steinkastingskonkurranse.

Maria er utan tvil ei stjerne.

Treningsforholda var særs gode.

Martin synes oppvarming er kjekt.

Eivind Røvang viser god ballkontroll.

Alfa del Pi i angrep.

Ein liten taktikkprat i pausen.

Martin Ystebø i fint driv.

Ein fornøgd gjeng etter kampen.

Alle bilda er tatt av Maria Roaldsnes.

Til tross for tidlig start på dagen vann vi fyrste kamp relativt greit 2-0. I andre kamp møtte vi tøffare motstand, men kampen var jamnspelt. Vi låg etter kvart under 1-0, men vi burde absolutt hatt ei straffe etter at Nikolai blei regelrett klippa ned bakfrå etter å ha stått åleine 5 meter framfor mål og keeper var utspelt. Straffe blei det ikkje og vi tapte kampen 1-0. Tredje og siste kamp i gruppespelet måtte vi difor vinne for å gå vidare til finalespelet. Vi møtte Stoke city, noko som betydde at vi møtte lange oppspel og masse kriging. Men Sunnfjordgjengen imponerte med å spele ball i hatt med Stoke. Det eine angrepet etter det andre blei rulla opp og vi sprang motstandarane regelrett i senk. Bakerst stod Eivind Markussen som ein murvegg og forsvaret tok seg av det meste som kom imot dei. Sluttresultatet blei til slutt 3-0, men burde nok etter spel og sjansar vore mykje større.

Kvartfinalen blei ein jamnare affære. Kampen stod og vippa med sjansar til begge lag og det endte difor 1-1, noko som betydde at det heile skulle avgjerast på straffekonkurranse. Det blir litt bingo i slike straffekonkurransar og i denne bingokonkurransen var det vår tur til å tape og turneringa var over for vår del. Nokon tok det tyngre enn andre, men etter nokre mil i minibussen var allsongen igang og stemninga var på topp. Blant anna registrerte underteikna at ein rakk å øve litt på allsangen til musikalen. Vi var alle einige om at det hadde vore ein fin tur:)

Foto: Maria E. Roaldsnes

Søndag 25.september gjekk turen til Sogndal. Der blei det kamp mot Sogndal folkehøgskule på kunstgrasbana deira. Ein kamp som Sunnfjord gjengen vann komfortabelt. Godt spel, mange mål og gode prestasjonar var gjennomgangsmellodien gjennom heile kampen.

Fansen hadde tatt turen frå Sunnfjord og laga stor stemning under kampen mot Sogndal fhs. Foto: Maria E. Roaldsnes

Etter ein dusj og litt mat gjekk turen vidare til Fosshaugane Campus. Billettar til Sogndal – Brann var ordna og eit fullsatt stadion med godt Sogndal spel gjorde til at dette blei ein god dag (bortsett for dei som skarra litt på RRR-en vel å merke). Sogndal vann fortjent 1-0. Etter ein stor dose pizza på Dolly Dimples sat vi plutselig i bussen på veg heimover igjen med forsangar Eivind Markussen i spissen og holdt trøkket oppe heilt til vi var heime. Vi var alle einige om at det var ein fin tur.

Tore Andrè Flo i oppvarming under kampen Sogndal - Brann. Foto: Maria E. Roaldsnes

Einar var ikkje arbeidsledig i kampen mot Nordhordaland fhs. Foto: Marianne Akselsen

Onsdag 05.10.11 tok Are G med seg fotballgruppen (++) sørover, nærmere bestemt til Nordhordaland Folkehøyskole.
Her var det arrangert kamp i både fotball og volleyball, i tillegg til at de tilreisende ble tilbudt en smakfull stroganoff gryte av vertene.

Dagen startet bra med litt rolige takter i bussen. Derimot var det enkelte som hadde andre planer. Det var ingen andre enn Martin Birkeland som startet showet i det han fikk tak i batterier til sin nokså kjente musikkspiller, Harman. Da passet det perfekt at vår kjære Eivind Markussen hadde fått inndradd litt krefter til å holde allsang fra vår stund i Nordhordaland, og helt tilbake til Sunnfjord (pluss litt til). Med stemningsnivå på høyde med ozonlaget går Are G’s disipler inn for dagens første utfordring, nemlig fotballkampen. For å gjøre en lang historie kort, stillingen ble 3-3…i andre omgang. Dagens kaptein var Einar Nordbø.

Etter dagens tidligere nevnte måltid tok turen seg inn i gymsalen for dagens andre utfordring, volleyballkamp. Selv stilte Sunnfjord med en sterk innbytterbenk av hele 6/7 personer, som heiet laget sitt til en ikke så fullt så overraskende, men god seier. Med en Sindre Nalum som leder av våre “cheerios” overdøvet de hvert minste åndedrag Nordhordalands elever. Ikke verre en 3-0 i sett sendte godgjengen til Are G inn i historiebøkene. Selv om fotballgjengen stod med et sterkt grunnlag før kampen spilte Petter Marken en svært viktig rolle som opplegger. Uten han hadde vi nok ikke vunnet så overlegent.

Fotball/Beach/Brasil, så mykje meir enn berre fotball. Foto: Maria Roaldsnes

Turen hjem var som sagt fylt med sang av alle mann, og Eivind M så klart. Bussens to kvinnelige skapninger (Maria Roaldsnes og Elisabeth Pedersen) holdt en litt mer diskre tone, og holdt sitt tonenivå på et mer vannrett plan. Dette konkluderte vi med at de hadde gitt alt av brøling, heiing og synging i løpet av dagens to begivenheter, at de rett og slett chillet’an! Are G hadde til og med klart å skaffe oss kveldsmat til vi kom hjem noe som gjorde dagen til en hyggelig aften for både elever og lærer. For Martin Dalehaug var dette dagens høydepunkt.

Martin Dalehaug, elev ved Fotball/Beach/Brasil.

Ein av dei siste dagane i september tok fotball- og SOS-klassen fri frå trening og anna undervisning  og gjorde seg klar for det våte element. Elevane blei plassert i minibussen og frakta til Vassenden kor sikkerhetsopplæringa på raftingturen blei holdt. Etter utdeling av utstyr og diverse reglar var forklart var vi klar. Og for ein dag det blei. Ein klassisk regnværshaust i dette området gjorde til at elva var stor, noko som førte til store stryk og heftige opplevingar nedover Jølstraelva. Stemninga var stor og alle var einige om at dette var ein stor dag. Av den grunn skriv eg ikkje meir og lar bileta tale for seg.

Klikk på det små bildet så blir det større og du kan bla deg gjennom resten. Alle foto er tatt av Erik Steinset, Jølster rafting.

Som du kan sjå av bildet så har Fred lært seg å fly under oppholdet i Brasil.

Siste dagen før vi reiser heim til trygge Norge har vi brukt til å gjere noko som kan virke litt mindre trygt. Nokon var meir nervøse enn andre før vi ein etter ein kasta oss ut frå eit fjell på over 500 meter og paraglida over Rio de Janeiro. Å kunne fly har vi vel alle drøymt om og dette er vel det nærmaste dei fleste av oss har vore. Det var eit solid sug akkurat under take-off då ein fall nokre høgdemeter ned før du kjente at  «flyet» fekk luft under vingene. Og for ein utsikt vi fekk over Rio de Janeiro frå lufta! Nok ein solrik dag gjorde at vi såg langt og lenger enn langt frå vår perfekte utsiktspost. Dette kombinert med litt adrenalinrush gjorde det heile til ei minnerik oppleving.

Dei mest spennande sekunda var take-off.

Ein liten apekatt kom og ønska oss lykke til før vi hoppa ut med hangglideren.

Sidan dette blir siste bloggen frå Brasil så ønsker eg å vie litt merksemd til det Brasilianske kjøkken. For mat er dei gode på i Brasil og for ungdommar i sin beste alder blir pizza raskt ein favoritt. Og viss du trur det er pizza grandiosa som blir servert tar du veldig feil. Her har dei pizza i alle variantar og dei smakar utrulig godt, dei fleste i vert fall. Det finnes også pizza med diverse ting oppå som det sikkert er like greit ein ikkje veit kva er. Men som avslutning så får ein «dessertpizza». Vi har fått pizza med sjokolade, pizza med banan, pizza med banan og sjokolade. Og kanskje det beste av alt kor det Brasilianske kjøkken har henta fram dei 3 beste tinga i verda og slått det sammen, pizza med sjokolade og jordbær. Smaksløkane får gjennomgå og denne har vore underteikna sin favoritt.

Denne ser jo relativt normal ut.

Pizza med diverse tilbehør oppå.

Pizza med banan. Smakar mykje betre enn det høyres ut som.

Pizza med sjokolade og jordbær. Har berre ein kommentar: NAM!!!

Sidan dette trass alt ikkje er hanggliding- eller pizzalinje så måtte vi sjå ein fotballkamp til. Vi reiste for å sjå lokaloppgjeret mellom Flamengo og Botafogo. Dei fleste hadde kjøpt inn Botafogo drakter og nokon havna inne blant dei meir høglytte og ivrige supportarane under kampen. Men til vår bittelille skuffelse så tapte Botafogo på straffekonkurranse. Dette var ein semifinale i ein cup, difor vart det straffekonkurranse viss du skulle lure på det. Eit anna poeng ved kampen er at ein av dei virkelig store spelarane gjennom tidene(underteikna si meining) var at Ronaldinho spelte for Flamengo. Etter å ha spelt for Barcelona og Milan er han no tilbake i heimlandet og har tydeligvis planar om å avslutte karrieren her. Han var ganske langt unna det han viste i sine glansdagar, men får nok ei grei timelønn likevel.

Marius i Flamengo fargar blant Botafogo fansen. Litt risikabelt?

Veiving med armane i tide og utide er heilt normalt på fotballkamp i Brasil.

Og den raude prikken der er vår kjære Ronaldinho.

Andre aktivitetar som har vore populære i Brasil er bading i store surfebølger. Nokon har fått skrubbsår som dei tar med heim som eit fint minne frå turen. Andre har vore mistenkelig opptatt av å få mest mulig sol på kroppen uansett kva aktivitet vi har drive med og mellom aktivitetane. Kva dette kjem av er for underteikna uvisst. Vil med dette takke for ein fantastisk tur.

På gjensyn Rio de Janeiro

Marius knallar eit skot i krysset. Vi måtte be banemannen ta med stige og vinkelslipar for å få laus ballen.

Denne veka i det magiske landet Brasil har Fotballgjengen trent på ei «vanlig» fotballbane med «vanlige» mål. Det viste seg at alt var ikkje som heime i Norge likevel. Bana er omkransa av jungel og det tok ikkje lang tid ut i fyrste treningsøkta at det kom merkelige dyrelydar frå trea rundt bana. Det viste seg å vere apekattar som kosa seg med god fotballunderhaldning frå Fotballklassen. Om det var det blendande og gode spelet som fekk apekattane til å ta heilt av oppe i trea er foreløpig uvisst, men vi ser ikkje bort ifrå det heller. Uansett artig å ha slike tilskodarar under trening. Det var difor med blanda spenningsnivå vi gjekk for å hente ballen kvar gong ballen uheldigvis havna over gjerdet og inn i jungelen. No er siste trening på apekattbana over og alle elevane ser ut til å ha komt frå det med helsa i behald.

Ein apekatt litt til høgre i bildet.

Treningsøkta på morgonen har vore på apekattbana. Treningsøkt nummer to har vore på Copakabana stranda og denne idretten virkar å bli ein liten favoritt blant fotballgjengen. Footvolley med vår kjære trenar Lula. Framgangen har vore veldig stor og underteikna vil påstå at det er særs underhaldande å sjå elevane i aksjon. I denne varmen er det veldig godt å kunne avslutte treninga med eit bad i havet.

Per Martin

Øyvind og Aslak benytta Valentinsdagen til å bli betre kjent med lokalbefolkninga i Rio.

Beklager at dato og klokkeslett på bileta ikkje er korrekte.

Måndag var det Valentinsdag og vi tok turen til Sukkertoppen ilag med Volleyball og Dans. Gondolbana opp til toppen var behagelig for alle utan dei med høgdeskrekk(les: Joachim). På toppen møtte oss ei fantastisk utsikt over Rio de Janeiro, dette kombinert med solnedgang førte til at utsikta blei endå betre.

Fire karar som i fjor feira Valentinsdagen i toppen av Eiffeltårnet i Paris. Kor blir feiringa neste år?

Lula heiter trenaren som har instruert oss i den krevande idretten footvolley. Det minnar mykje om beachvolleyball, men fotball-linja driv ikkje med hands så  alt anna enn hendene kan bli brukt. Det er krevande og ein må vere fokusert heile tida, viss ikkje så kjem feila veldig lett. Det var med skrekkblanda fryd vi studerte Brasilianarane som spelte på bana før oss. Ein ballkontroll som ein berre må bli imponert over og det ser rett og slett stilig ut. Frå fyrste treningsøkt og fram til no har framgangen vore stor og Fotball-gjengen har byrja å få teken på det.

Aslak og ein av "Brassane" som var med på trening.

Robin og ein anna "Brasse."

Tommy med fin kontroll

Lula viser oss korleis vi skal gjere det.